اونقدر تبليغات محيطي اين فيلم قوي بود كه بالاخره ديروز من و همسر را به سينما كشاند...

فيلمي قوي و تاثير گذار از هاتف مرداني با بازي خيره كننده فرهاد اصلاني و البته هانيه توسلي... جمعيت زيادي براي ديدن فيلم آمده  بودند وقتي سالن شلوغ رو ديدم خوشحال شدم-راستش من معتقدم سينما و تئاتر نقش مهمي در ارتقاي فكري و فرهنگي مردم ايفا ميكنه... ولي چيزي نگذشته صداي خش خش نايلون چيپس و پفك سالن رو پر كرد...و تا پايان فيلم صداي خرم خرم موسيقي مضاعف متن شده بود...

ابتداي فيلم ورود زني خسته از خريد خونه رو نمايش ميده كه با صحنه ترياك كشيدن همسرش توي آشپزخانه مواجه ميشه و به وضوح غم سنگيني ناشي از اين درد در صورتش نمايان ميشه جالبه مردم از ديدن اين صحنه با صداي  بلند خنديدن؟و در جاي ديگه صحنه دردناكي هست كه فرهاد اصلاني قصد داره داخل دستشويي مواد مخدر مصرف كنه، اما يك آن پشيمان ميشه و مواد رو ميندازه داخل كاسه توالت و سيفون رو ميكشه ولي باز به سرعت پشيمان شده و دست تو كاسه(كثافت) ميكنه تا مواد رو بيرون بياره... صحنه ظريف و حساسي كه قاعدتا دله هر بيننده اي رو به درد مياره ولي نميدونم چرا از ديدن اين صحنه  بازهم صداي خنده حضار سالن رو تروكند!!!!

يه سكانس ديگه هم داشت جايي كه زن داستان زندگيش رو ترك كرده و مرد براي برگردوندش جلوي آينه ميايسته و شروع به اصلاح ريش و صورتي كه انگار فراموش شده ميكنه وقته كف ريش زدن مرد گريه ميكنه و با گريه صورتش رو اصلاح ميكنه... از ديدن اين صحنه هم تماشاچيان گرامي قاه قاه خنديدن؟!

عصباني به همسرم نگاه ميكنم  كه از ديدن اون صحنه متاثر شده ميگم به نظرت فيلم كمديه؟ شايدم ما اشتباه ميكنم! ببين همه دارن ميخندن؟!

ميگه مردم هنوز تو حال و هواي 35 سال پيشن... اونوقتا كه صرفا براي خوشگذراني به سينما  مي آمدند و جز خنده و شادي انتظاري از اكران فيلم نداشتن...

ميگم واقعا مأيوس كننده است اين ملت با 30 سال پيش هيچ فرقي نكردن هنوزهم حين فيلم رفت و آمد ميكنن، هنوزهم والدين بچه هاي كوچيك 7-8 ساله و حتي يكي-دو ساله رو با خودشون سينما ميارن-سالن رو با آشغال و گرده پفك و چيپس كثيف ميكنن !!!

البته يه پيشرفت مهم داشتن و اينكه علاوه بر تمامي اختشاشهاي قبلي موبايلشون هم وسط فيلم زنگ ميخوره؟!

پي نوشت:

- اين فيلم خيلي جذاب و ديدنيه حتما ازدستش نديد...

-فكر كنم اين فيلم اولين فيلمي هست كه به تشديد كلافگي زنانه در دوره منس ماهانه 3 بار اشاره و تاكيد ميكنه-كه جاي تقدير وتشكر داره از نويسنده و كارگردان باشعور(هاتف مرداني) :)

- فكر ميكنم تا وقتي مردم صحنه غم رو از شادي تشخيص نميدن جاي حرف ديگه اي نميمونه !!!